Położona jest w Kotlinie Sandomierskiej, w obrębie dużej jednostki geologicznej zwanej Zapadliskiem Przedkarpackim w widłach rzek San i Wisłoka. Powierzchnia gminy wynosi 7056 ha. Gmina Tryńcza jest gminą rolniczą. Użytki rolne zajmują ok. 70 % powierzchni gminy. Dominują uprawy zbóż i hodowla trzody chlewnej. Przeważają gospodarstwa 2-4 hektarowe. Gminę przecina linia kolejowa Przeworsk - Stalowa Wola, z dwoma przystankami na jej terenie ( Wólka Małkowa, Gniewczyna ). Przez teren gminy przebiegają dwa krzyżujące się szlaki drogowe: droga krajowa Nisko - Jarosław oraz droga wojewódzka Lublin - Przeworsk. Gmina Tryńcza posiada dobrze rozbudowaną infrastrukturę komunalną: sieć gazowa, wodociągowa i telefoniczna obejmuje wszystkie miejscowości. 78% odpadów podlega selektywnej zbiórce. Od 2002 r. funkcjonuje nowoczesna oczyszczalnia ścieków, zlokalizowana w Tryńczy. Obecnie z kanalizacji korzysta już 7 wiosek. Realizację budowy kanalizacji w pozostałych 2 miejscowościach zakłada się na lata 2006 - 2007. Na terenie gminy istnieje 5 szkół podstawowych oraz 3 gimnazja. W 2001 r. ukończono budowę hali sportowej przy szkole w Gniewczynie Łańcuckiej. Największym przedsiębiorstwem w gminie funkcjonującym od 1982 r. jest fabryka Wagonów ,,Gniewczyna S.A.'' trudniąca się produkcją wagonów towarowych (m.in. węglarki samowyładowcze, podzespoły do wagonów metra dla odbiorcy z Australii). Ponadto: Wytwórnia Mas Bitumicznych, Zakład Eksploatacji Kruszywa ,,KRUSZGEO'', Betoniarnia ,,RESBUD", piekarnie, tartaki. Ponadto liczne podmioty w sferze usług, handlu, gastronomii i rzemiosła. Na terenie gminy zarejestrowanych jest ponad 300 podmiotów gospodarczych.

Historia
    Wieś posiada, co najmniej XV wieczną metrykę. W XVI wieku należała do klucza przeworskiego - jednego z trzech tworzących latyfundium rodziny Ostrogskich (właścicieli Jarosławia). W czasie, gdy jego właścicielką była Anna z Kostków Ostrogska, w 1621 roku, dokonano podziału dóbr i klucz przeworski przypadł Zofii z Ostrogskich Lubomirskiej, a po jej śmierci w 1622 roku otrzymał go jej syn Jerzy Sebastian Lubomirski. W rękach Lubomirskich i ich sukcesorów pozostawał przez następne lata. Nie znamy właścicieli w XVIII wieku. W pierwszej połowie XIX wieku Tryńcza stała się własnością Antoniego Kellermana. W 1857 roku liczyła 1127 mieszkańców, nie było tu ani kościoła ani cerkwi. Należała do parafii rzymsko-katolickiej w Gniewczynie i greckokatolickiej w Gorzycach. W latach osiemdziesiątych na 1039 mieszkańców było 952 wyznania rzymsko-katolickiego, 56 grekokatolików oraz 31 izraelitów. We wsi była jednoklasowa szkoła. W tym czasie właścicielką była Deomicela Kellerman. Wkrótce, drogą mariażu z Kazimierą Kellerman, właścicielem stał się baron Józef Banhidy. Kazimiera z Kellermanów Banhidy ufundowała w Tryńczy kościół wybudowany w 1909 roku, erygowany 19 marca 1910 r. Został on znacznie zniszczony w czasie pierwszej wojny światowej, ale po wojnie odbudowano go i ponownie poświęcono w 1931 roku. W 1910 roku nowymi właścicielami wsi stali się Marian i Zofia Nowińscy. Marian Nowiński był botanikiem, po wojnie profesorem na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. z zachowanej zabudowy Tryńczy obiektami o szczególnym znaczeniu dla historii wsi są:
- Zespół kościelny, na który składają się kościół p. w. św. Kazimierza, wybudowany w 1909 roku, o charakterze neogotyckim, ozdobiony współczesną polichromią artysty Bolesława Szpechta z Krakowa, dzwonnica z początku XX wieku, ogrodzenie ze stacjami Drogi Krzyżowej;

- Pozostałości zespołu dworsko-parkowego, którego niegdyś centralnym punktem był drewniany rozłożysty dwór z gankiem, w latach pięćdziesiątych całkowicie przebudowany. Zachowany jest stary, XVIII-wieczny spichlerz dworski oraz murowana oficyna;

- Zespół zachowanej zabudowy drewnianej -domów na ogół pochodzących z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku, konstrukcji zrębowej, nakrytych dachami kalenicowymi, ze snycersko zdobionymi szczytami;

- Dwie drewniane kapliczki -z końca XIX wieku i z 1867 roku;

- Figura Jezusa Chrystusa Boleściwego z 1914 roku;

-Budynek biblioteki -prawdopodobnie dawnej karczmy;

- Most na rzece Wisłok.